Cutis laxa

Ook bekend als:
Dermatochalasia.  

Wat is cutis laxa

Cutis laxa betekent letterlijk ‘slappe huid’. Het wordt ook wel dermatochalasia of elastolyse genoemd. Bij deze zeldzame erfelijke aandoening hebben patiënten een slappe huid die in plooien hangt. Dit komt vooral tot uiting in het gezicht, zoals hangende oogleden en lippen. Hierdoor ontstaat vaak een droevig uiterlijk. Er bestaan verschillende vormen van cutis laxa die op verschillende manieren overerven en variëren in ernst. Het komt even vaak voor bij meisjes als bij jongens.

Ontstaan

Cutis laxa ontstaat door een foutje in het erfelijk materiaal. Verschillende foutjes in verschillende genen kunnen de ziekte veroorzaken. Hierdoor verliezen elastische vezels – stofjes die zorgen voor stevigheid en elasticiteit van de huid – hun veerkracht. Het is dus eigenlijk te vergelijken met een elastiekje dat uitgelubberd is. Soms zit deze aandoening alleen in de huid. Aangezien de elastische vezels ook in organen voor stevigheid en elasticiteit zorgen, kunnen naast de huid ook andere organen aangedaan zijn.

Symptomen

De afwijkingen vallen vaak al kort na de geboorte op. Bij sommige jong volwassenen en kinderen kan het ook plotseling beginnen, soms begint het met koorts en uitslag. De slappe huid is het opvallendst in het gezicht, waardoor het gezicht er vroegtijdig verouderd uitziet. Vaak zijn er hangende oogleden en een lange bovenlip.

Behandeling

De ziekte is niet te genezen. Wanneer de aandoening zich beperkt tot de huid hebben patiënten goede vooruitzichten. Wanneer ook andere organen zijn betrokken, lopen de vooruitzichten uiteen. Verschillende specialisten worden dan betrokken en soms kunnen aandoeningen en complicaties aan organen behandeld worden. Eventueel kan een plastisch-chirurgische ingreep gedaan worden ter verbetering van het uiterlijk.

Wat kan ik zelf?

De huidziekte zelf is niet schadelijk voor de gezondheid. Een dermatoloog kan tips geven over het omgaan met de huidziekte en een klinisch geneticus kan meer uitleg geven over de erfelijkheid en overerving van de aandoening. Blijf echter altijd alert op problemen van andere organen.