Cheilitis angularis

Ook bekend als:
Mondhoekeczeem.  

Wat is cheilitis angularis

Cheilitis angularis is de medische naam voor kapotte mondhoeken, een soort ontsteking van de huid in de mondhoeken. Andere namen zijn mondhoekeczeem en perlèche. Er zijn verschillende oorzaken voor cheilitis angularis.

Ontstaan

Een belangrijke oorzaak is ophoping van speeksel in de mondhoeken. Als er veel speeksel blijft zitten in de mondhoeken, dan wordt de huid te zacht en kan kapotgaan. Er ontstaat irritatie, en de huid raakt ontstoken. De kans op teveel speeksel bij de mondhoeken is groter bij:

  • baby’s en jonge kinderen (door kwijlen)
  • bij kinderen met een aangeboren vergrote tong
  • bij kinderen met het syndroom van Down (door lage spanning van de mondspieren)
  • bij veel likken aan de lippen

Ook kan cheilitis angularis ontstaan door droge lippen. Door de droogte ontstaan scheurtjes in de mondhoeken. Kinderen met een kwetsbare huid door constitutioneel eczeem hebben ook meer kans op cheilitis angularis.

Soms komt er nog een infectie met een schimmel (Candida albicans) of een huidbacterie bij. In zeldzame gevallen is cheilitis angularis een uiting van vitamine of mineralen tekort. Bepaalde medicijnen kunnen ook cheilitis angularis veroorzaken.

Symptomen

In de mondhoek(en) zitten kleine kloofjes. De huid eromheen is rood en soms is de huid ook wit en zacht (“verweekt”). De mondhoeken jeuken of doen pijn. Een gelige korst kan wijzen op een infectie met een huidbacterie. Een wittig beslag wijst soms op een gistinfectie.

Behandeling

Mondhoekeczeem heeft de neiging om steeds terug te keren, met name als de oorzaak niet (goed) behandeld wordt of kan worden. Als speeksel of kwijlen een rol speelt, kan de huid beschermd worden met zinkzalf. De zinkzalf droogt de wondjes in en gaat de infectie tegen. De aandoening zelf kan behandeld worden met een milde corticosteroïdcrème. Als er een bacterie meespeelt, is antibiotica(zalf) nodig en bij een schimmel een antischimmelzalf.

Wat kan ik zelf?

Probeer bij jeuk niet met de tong aan de mondhoeken of lippen te likken. Het speeksel maakt de aandoening alleen maar erger.

Kinderen met Downsyndroom hebben vaak logopedie om duidelijker te leren praten. Vraag de logopediste ook over oefeningen om de spierspanning en de mondsluiting te verbeteren. Let erop dat je speeksel in je mond ook regelmatig wegslikt.